![تنها اهرم دولت برای کنترل بودجه صداوسیما](/Upload/Public/Content/Images/1398/04/31/0518220180g.jpeg)
نعمت احمدی در اینباره اظهار کرد: طبق اصول 52 و 53 قانون اساسی درآمدهای دولت باید به خزانه بیاید و کلیه هزینههای دولتی از طریق بودجه سنواتی باید تخصیص پیدا کند.
او با بیان اینکه کار سازمان برنامه و بودجه تنظیم بودجه کشور است، گفت: سازمان برنامه و بودجه این اشراف را در تهران و مناطق دیگر دارد که بودجهها را تعیین و نظارت میکند و سازمانها نیز هزینههایشان را میدهند؛ البته سازمانهایی مانند دادگستری، رادیو و تلویزیون و سازمان وزارت و ورزش درآمدزا هستند نه اینکه همه درآمدها را داشته باشند بلکه بخشی از هزینهها را به صورت درآمد از برنامههایشان دارند.
احمدی افزود: بودجهای که تخصیص مییابد باید از طریق تفریغ بودجه که به وسیله دیوان محاسبات صورت می گیرد، انجام شود. دیوان محاسبات دادگاهی است که اقلام و ارقام بودجهای که هزینه میشود را محاسبه میکند نه اینکه باید تعیین شود بلکه آنرا محاسبه میکند.
این وکیل دادگستری تصریح کرد: صدا و سیما با دیگر جاها متفاوت است و صرف نظر اینکه درآمد دارد و تبلیغات میفروشد، از آن طرف هم باید تولید کند و هزینه دارد. برخلاف جاهای دیگر شورای نظارت دارد؛ یعنی وقتی قانون اساسی تصویب میشد مانده بودند که صدا و سیما را جزو کدام قوه قرار دهند و علی الحساب باید جزو قوه مجریه میبود؛ لذا طبق اصل 44 قانون اساسی که سه اقتصاد دولتی و خصوصی و تعاونی را تعریف کرده، رادیو و تلویزیون را جزو اقتصاد دولتی گذاشتهاند.
![](/Upload/Public/Content/Images/1398/04/31/0518220212z.jpeg)
او با بیان اینکه «شورای نظارت یکسری اشخاص حقیقی و حقوقی دارد»، گفت: این چالش مطرح است که سرپرست صدا و سیما را رهبری تعیین میکند، بودجهاش را دولت میدهد و نظارت آن را یک هیات انجام میدهد که اینها پستهای انتصابیاند و وزنه دولت در پستهای انتصابی کمتر است و در پستهای انتصابی افراد منصوب میشوند و تولید ایراد پیدا میکند. مثلا مردم علاقهمندند برنامه نود را داشته باشند. مردم برای این برنامه تا دو سه بامداد بیدار بودند و چند میلیون نفر در رابطه با برنامه با هم بحث می کردند ولی یک دفعه آقایی تصمیم میگیرد که برنامه نود نباشد زیرا تصمیم گیرنده نه دولت است نه مردماند بلکه یک نظارت و رییسی دارد و دولت تنها اهرمی که دارد این است که میتواند در مورد بودجه صدا و سیما ورود کند.
احمدی یادآور شد: وقتی که صدا و سیما برنامههایی را درست میکند و این برنامهها در تقابل با دولت قرار میگیرند و یا درخط مشی دولت نیست و ضد دولت است، باعث میشود رییس جمهور تنها راهی که برای جلوگیری از تولید برنامههایی که مخالف با کلان دولت است یا بار اتهامی برای دولت دارد، مثل گاندو، این باشد که اعمال نظر و دقت در هزینههای رادیو و تلویزیون داشته باشد و بگوید که وقتی پول ندارید و اعتبارتان کم است و از کمبود بودجه رنج میبرید، باید برنامه بد و مخالف تولید نکنید.
او افزود: اگر به بودجه سالیانه رادیو و تلویزیون نگاه کنید میبینید که اندازه یک وزارت خانه بودجه دارد. شما ببینید که رادیو و تلویزیون چه تعداد پرسنل دارد و از طرفی دیگر تولیدش را هم نگاه کنید. میبینید که یکی از عوامل نارضایتی مردم بیشتر مصاحبه و سخنرانی و موعظه است؛ لذا رییس دولت از راه درست به موضوع وارد شده است زیرا شورای نظارت، نظارت بر تولیدات نمیکند و عملا چالش در جامعه به وجود میآورد و دولت تنها امکانی که دارد جلوگیری از پرداخت بودجه برای تولید برنامههای تفرقه افکنانه یا برنامههایی که باب تهمت یا افترا نسبت به یک جریانی و یک فردی را به وجود می آورد، است.
23243