در اقتصادی که آینده آن در مه فرو رفته، تصمیمگیری دیگر یک مهارت مدیریتی نیست؛ به یک ریسک وجودی تبدیل میشود. جایی که کارآفرین پس از یک سال فعالیت، با حسرت میگوید «ای کاش اصلا تولید نکرده بودم و فقط طلا یا دلار خریده بودم»، مساله صرفا نوسان قیمتها یا دشواری بازار نیست؛ مساله، از دست رفتن افق قابل اتکاست.
