اغتشاشگران

همراه نشدن اکثریت مردم با آشوب دی و یا آغاز آشوب از متمول‌ترین نقطه اقتصاد یعنی "بازار"، شعارهای غیر اقتصادی و... جملگی نشان می‌دهد که فرض اقتصادی بودن انگیزه این آشوب کاملا غلط است.

تا پیش از این هزینه درمان سرطان بود که می‌توانست برخی خانواده‌ها را دچار فقر مالی کند. اما متأسفانه می‌بینیم که امروز هزینه بالای دندانپزشکی نیز می‌تواند مردم را دچار چالش کند.

یک مقام دولتی در معاونت حقوقی ریاست جمهوری اقدام به این همانی بین اغتشاشات خشن دیماه و قیام اسلامی مردم ایران در سال 57 کرده است. آیا رئیس‌جمهور پزشکیان دستور برکناری خواهد داد؟

حمایت اکثریتی مردم از نظام اسلامی ثمره سیاست های درست نظام است. برخی از فعالان سیاسی این حقیقت را می بینند اما باز هم خواهان تغییر سیاست‌های کلان نظام هستند!

وزیر اقتصاد به جای اینکه از تأثیر نرخ سود بانکی بر نرخ تورم آگاه باشد اما به جای مردم به بانک‌ها دلداری داده و تلویحا از این گفته است که نرخ سود بانکی باید متناسب با تورم باشد!

اکنون که پس از دستگیری‌های گسترده آشوبگران؛ شاهد حضور و انباشت آنها در زندان‌های مختلف کشور هستیم؛ طبعا بایستی از خطر شورش و جنایتکاری اینان در زندان‌ها بر حذر بود.

اگرچه باید از پرکاری‌ها و پیگیری‌های آقای عارف سپاسگذار بود لکن امر واضح آنست که عارف در بحث بازار و قیمت‌ها به سمت آدرسی در حال تکاپوست که البته آدرس صحیحی نیست!

جامعه ایرانی اگرچه همچون تمام جوامع دیگر با مشکلاتی در بحث اقتصاد روبه‌روست اما بیش از آن با مشکل "فقر ادراکی" دست به گریبان است. برای رفع این مشکل چه باید کرد؟

یک جامعه‌شناس اصلاح‌طلب ضمن باخت‌_باخت نامیدن مسیر پیش روی کشور؛ اغتشاشات دیماه را یک "خیزش مردمی" خواند. این در حالی است که عنصر فعال آشوب‌های اخیر "تروریست‌ها" بودند نه مردم!

در میان آشوبگران دستگیر شده کسانی هستند با بیش از 15 میلیارد تومان سرمایه و یا کسانی که شغلشان کارخانه‌داری است. اما چرا این قبیل افراد برخوردار و ثروتمند دست به آشوب زدند؟