جشنواره-فجر

«غبار میمون» بیش از آن‌که فیلمی سینمایی باشد، مجموعه‌ای از تصمیم‌های اشتباه است؛ اثری آشفته، پرادعا و بی‌هدف که تماشاگر را سردرگم و خسته رها می‌کند.

«نگهبانان خورشید» ثابت می‌کند انیمیشن کودک می‌تواند هم سرگرم‌کننده باشد و هم حامل مفاهیم فرهنگی؛ اثری که حضورش در جشنواره فجر، جایگاه تازه این قالب را در سینمای ایران نشان می‌دهد.

اظهارات مهدویان تصویری ارائه می‌دهد که آگاهانه از محافظه‌کاری فاصله گرفته و ترجیح می‌دهد موضع خود را شفاف، پرهزینه و قابل‌بحث بیان کند.

الناز ملک را باید به‌عنوان یکی از بخت‌های جدی دریافت سیمرغ قلمداد کرد؛ بازیگری که نشان داد کنش هنرمندانه، زمانی به اوج می‌رسد که اندیشه سینماگر، اجرای هنرمندانه و اعتراض تلاقی پیدا می‌کند.

«قمارباز» با تبدیل جنگ سایبری به دیالوگ‌محض، هم واقعیت را تحریف می‌کند و هم مخاطب را از پیچیدگی‌های امنیت ملی دور نگه می‌داردبت یک نوآوری فرمیِ گمراه‌کننده.

احسان کرمی پس از دی ماه 96 و آبان 98 در این جشنواره حضور داشته و خود در فرآیند عادی سازی این رویداد (مستقل از امر سیاسی و اعتراضی) و التهاب زدایی از آن نقشی جدی ایفا کرده است.

به نظر می‌رسد که در دو دوره اخیر، هیأت داوران همواره مهران غفوریان را بیشتر به عنوان یک بازیگر کمدی شناخته‌اند و توانایی‌های جدی و پیچیده او را باور نکرده‌اند

افخمی، مهدویان، امینی و چند کارگردان دیگر در حال ساخت فیلم درباره دفاع مقدس 12 روزه هستند.

وقتی فیلمی از جشنواره تا گیشه سقوط می‌کند، باید پرسید؛ آیا این فیلم حتی ارزش گنجاندن را در لیست منتخب‌های کمیته اسکار را دارد؟

عمق زیاد منطقه عملیات؛ تأمین نشدن جناحین؛ وجود موانع، به‌خصوص موانع مثلثی شکل و حساسیت دشمن، به‌خصوص در محدوده کوشک به پایین، سبب شد تا دو قرارگاه قدس و فجر نتوانند پیشروی کنند.