میکروپلاستیک

میکروپلاستیک ها در همه جا هستند، از آب آشامیدنی تا نمک هیمالیا. در این مقاله 8 منبع اصلی ورود میکروپلاستیک به بدن و راه های ساده برای کاهش مصرف آن ها را بررسی می کنیم.

به گفته یک متخصص علوم و صنایع غذایی، کیسه فریزرهای آشنای همیشگی ما و کیسه‌های پلاستیکی شفاف زیپدار که امروزه به فراوانی در مارکت‌ها عرضه می‌شوند، هر دو عاری از ترکیب بیسفنول آ بوده و تنها تفاوت شان در ضخامت و داشتن و نداشتن زیپ است، اما آیا از نظر خطر میکروپلاستیک‌ها هم همینطور هستند؟

میکروپلاستیک‌ها از طریق زنجیره غذایی وارد بدن انسان می‌شوند. جانوران دریایی این ذرات را می‌بلعند و در نهایت با مصرف محصولات دریایی، این آلاینده‌ها به بدن انسان منتقل می‌شوند که می‌تواند تهدیدی جدی برای سلامت باشد.

در آزمایشی که روی موش‌ها انجام گرفت، مشاهده شد که وجود میکروپلاستیک در خون باعث مسدودشدن رگ‌های خونی در مغز می‌شود.

اگر چه بنا بر سنت مرسوم، ما ایرانی‌ها بیشتر چای خشک را در قوری دم می‌کنیم اما امروزه به دلیل مشغله زیاد و وقت کم برای بسیاری از ما فرو بردن یک چای کیسه‌ای در یک فنجان آب بخار، چیزی بیش از یک روال معمول است، اما باید توجه داشته باشیم که یک سری از کیسه‌های چای حاوی مواد مضر و خطرناک پلاستیکی هستند.

محققان به رهبری گروهی از دانشگاه ووهان چین، کیتین مشتق شده از استخوان ماهی مرکب و سلولز مشتق شده از پنبه را برای ساخت فیلتر فوم Ct-Cel خود ترکیب کردند. هر دو ماده به وفور در طبیعت یافت می‌شوند و سازگار، ارزان و پایدار هستند.

محققان دانشگاه سائوپائولوی برزیل راه‌حل جدیدی مبتنی بر فناوری نانو برای حذف میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک ها از آب پیش رو گرفته‌اند.

ابرها به روش‌های مختلف بر آب و هوای زمین اثر می‌گذارند. تحقیقات جدید نشان می‌دهد وجود ذرات میکروپلاستیک می‌تواند این فرآیندها را تغییر دهد.

درحالی‌که آمار ابتلا به برخی از سرطان‌ها در گروه‌های مسن کاهش می‌یابد، موجی از این سرطان‌ها در جوانان ایجاد شده است.

اسفنج‌های ملامین که برای نظافت سطوح استفاده می‌شوند، ماهانه تریلیون‌ها رشته میکروپلاستیک را در جهان پخش می‌کنند و پیامدهای زیست‌محیطی خطرناکی دارند.