اغتشاش-خیابانی

علی ربیعی دستیار رئیس‌جمهور به تازگی در یادداشتی اعتراض را نشانه‌ای از یک جامعه زنده، دارای امید و خواستار تغییر دانست و در عین حال از این گفت که هدف اسرائیل هم ایجاد "ناآرامی" است!

نظام جمهوری اسلامی باید در زمینه آسیب از درون بیمه شود و از مقدمات این بیمه شدن نیز ایجاد درک و فهم عمومی نسبت به خطر "مواضع دلهره‌آور و حرف‌های معارض با منافع کشور" است.

مردم انتخابات را تحریم کردند یا "اصلاح‌طلبان تحریمی"!؟ این سؤالی است که پاسخ صحیح به آن، یکی از منصه‌های مهم تاریخ سیاست ایران را رقم خواهد زد.

در یک دموکراسی پیشرفته؛ مردم در هنگامه مشاهده مشکلات با عزمی بیشتر در انتخابات شرکت می‌کنند تا با "رأی خوب"؛ مشکلات را در کانال رفع شدن قرار دهند.

چپ‌های تحریمی در مقابله 3 گانه "روحانی، مرعشی، کرباسچی" و تأکید این 3 نفر بر حضور در انتخابات مستأصل شده‌اند و نمی‌دانند با آنها چه کنند؟!

"عدالت" در معنای سیاسی و اجتماعی یعنی حکومت از فساد سیستماتیک بری باشد و به سمت بسط عدالت در حق تک‌تک مردم حرکت کند. اما گویا برخی مدعیان سابق انقلاب از درک این قضیه عاجز هستند.

یک فعال اصلاح‌طلب و از مقامات دولت روحانی تأکید کرده است که "تحریم انتخابات" به نافرمانی مدنی ختم خواهد شد. برخی چپ‌های تحریمی قصد دارند این گزاره منطقی را انکار کنند!

یک جریان خاص سیاسی که قصد تحریم انتخابات را دارد از هم‌اکنون مشغول القای ناامیدی مردم از صندوق رأی است تا مسیر خیابان و اغتشاش مسلحانه را باز کند. باید در مقابل این توطئه هوشیار بود.

مشارکت بالای انتخاباتی امری تهاتری نیست و از آن رو یک ضرورت است که جامعه باید بداند راه حل رفع مشکلات، "صندوق رأی" و کنار زدن ناکارآمدان با رأی خوب است.

چپ‌های ستادی برای مشکلات اقتصادی مردم و ناکارآمدی‌ها؛ به جای اینکه "رأی خوب" را توصیه کنند و از دولت بخواهند بر قیمت‌ها نظارت کند؛ اما نسخه‌ی تحریم انتخابات و اغتشاش را پیچیده‌اند!