تحلیل-اقتصادی

آنان‌که در کنایه به نظام اسلامی از وطن و "ایران" حرف می‌زنند باید شجاعت داشته باشند و بگویند که ایران بدون نظام جمهوری اسلامی از نظر آنها چه شکل و شمایلی دارد؟!

"جنبش دانشجویی" به‌ویژه طی 15 سال اخیر هرگز در معرض نقد قرار نگرفت و این یک آسیب بزرگ بود که موجب شد فعالان شاخه‌های مختلف این جنبش متوجه ایرادات خود نشوند.

یک اقتصاددان اخیرا ادعا کرده است که بخش عظیمی از جمعیت ایران برای تأمین زندگی روزمره به جست‌وجو در سطل‌های زباله روی آورده‌اند!

دولت باید در کنار هر تدبیری برای اقتصاد اما روز به روز بر قدرت خرید مردم بیافزاید و با کمک نخبگان، آنرا در جنبه‌های مختلف غذا و مسکن و ازدواج و خودرو از تنش‌های قیمتی مصون بدارد.

"پدیده بی‌دولتی در اقتصاد" چیست و چگونه می‌تواند یک بازار قوی را ضعیف کند، قدرت خرید مردم را از بین ببرد و موجب بروز گرانی دلبخواهی بشود؟

چرا "سازمان تعزیرات حکومتی" علیرغم نقش بسیار مهمی که در کنترل بازار و گرانی دلبخواهی دارد اما کارنامه خاصی ندارد و تأثیر خاصی بر مقابله با جرم گرانی نمی‌گذارد؟!

اختلاف قیمت‌های عجیب مواد غذایی در تهران که حتی از میانگین قیمت هم بسیار بالاتر هستند؛ ضرورت نظارت‌های دولتی و قضایی را دو چندان کرده است.

یکی از تئوریسین‌های اصلاح‌طلب در یادداشتی از سیاستمداران و سیاست‌گذاران ایرانی خواسته است که با تز "توافق به هر قیمتی" عازم خانه‌ی دشمن شوند و نه با شمشیر که با کلام بجنگند!

یک عضو مبرّز حزب اصلاح‌طلب کارگزاران از رئیس‌جمهور پزشکیان خواست نظارت‌های خود را افزایش دهد و نقایص و ناکارآمدی‌های دولتش را برطرف کند.

چرا تئوریسین‌های اصلاح‌طلب به خط شده‌اند تا دولت پزشکیان را تب‌زده و ضعیف کنند؟ برخی اصلاح‌طلبان ستادی چه سودی از این تزریق ضعف به قامت دولت نجیب پزشکیان می‌برند؟