تغییر سیاست رفاهی

علاوه‌بر این، در این پرونده با توجه به اینکه درآمدهای ارزی دولت رشدی نداشته است یا ورودی ارز به بانک مرکزی افزایشی نبوده، محل تامین منابع کالابرگ از بخش‌های مهم و مورد توجه ما بود. همچنین اثر اختصاص کالابرگ به دهک‌های متخلف جامعه را بررسی کرده‌ایم. پرسش و پاسخ مهم دیگر در نگاه ما این بود که آیا ثروتمندان و خانوارهای پردرآمد کالابرگ دریافت می‌کنند یا خیر؟ آیا این شرایط به فاصله بین فقیر و غنی دامن می‌زند یا خیر؟ از آنجا که حذف ارز ترجیحی آثاری بر صنایع، به طور ویژه بر صنایع زیاندهی که معمولا از طریق دریافت سوبسید‌ها به حیات خود ادامه می‌داده‌اند، خواهد داشت، به بررسی وضعیت این صنایع پس از حذف ارز ترجیحی و شرایط آنان در بودجه پرداخته‌ایم. در ادامه نگاهی به لایحه بودجه کل کشور، به عنوان یکی از حساس‌ترین اسناد از منظر اقتصادی انداختیم.

سندی که نشان می‌دهد هرگونه نوسان در نرخ ارز یا قیمت جهانی نفت، یا کاهش توان واردات به دلیل تحریم، مستقیما پرداخت یارانه‌های نقدی را با کسری مواجه می‌کند و اینکه چگونه حذف ارز ترجیحی شوک قیمتی شدیدی به مواد غذایی و دارو وارد می‌کند. در‌حالی دولت قصد دارد این شوک را با پرداخت یارانه ریالی جبران کند که تجربه «جراحی اقتصادی 1401» نشان داده که یارانه ریالی به‌سرعت در برابر تورم ذوب می‌شود و قدرت خرید مردم کاهش می‌یابد. همین مساله نیز ضرورت افزایش میزان یارانه‌ها یا بازنگری در چگونگی آن را ضروری می‌‌کند. این بود خلاصه‌ای از آنچه در پرونده امروز باشگاه اقتصاددانان «دنیای اقتصاد» می‌خوانید.