نبرد دو جنگنده نسل پنج / اف ۳۵ یا اف ۲۲‌ کدام برنده میدان است؟

جت جنگنده F-22 رپتور با وجود گذشت بیش از دو دهه، همچنان قدرتمندترین است و برای برتری هوایی با حداکثر توانایی پنهان‌کاری طراحی شد. در مقابل، F-35 لایتنینگ II با تمرکز بر مقرون‌به‌صرفه بودن و انعطاف‌پذیری بیشتر توسعه یافته که بر قابلیت رادارگریزی آن تأثیر گذاشته است.

 فلسفه طراحی و پنهان‌کاری راداری F-22 رپتور با مشخصات پنهان‌کاری تمام‌ابعاد طراحی شده است، به این معنی که از هر زاویه‌ای امواج راداری را منحرف می‌کند. در مقابل، F-35 لایتنینگ II برای ایفای نقش‌های گسترده‌تر و اقتصادی‌تر توسعه یافت و طراحی آن سازشی بین پنهان‌کاری و سادگی عملیاتی است.

این جنگنده در سه مدل مختلف F-35A (زمین‌پایه)، F-35B (برخاست و فرود عمودی) و F-35C (عملیات ناو هواپیمابر) با بیش از 75 درصد اشتراک قطعات تولید شده است. شکل بیرونی F-35 به دلیل جای دادن امکانات بیشتر، ذاتاً کمتر از F-22 رادارگریز است و بیشتر برای پروفایل‌های جلویی و کناری بهینه شده است.

تصور رایج این است که F-22 از نظر راداری به یک تیله و F-35 به یک توپ گلف شباهت دارد که نشان‌دهنده برتری قابل‌توجه F-22 در قابلیت رادارگریزی است. امضای حرارتی و جنگ الکترونیک در زمینه پنهان‌کاری امضای حرارتی نیز، F-22 رپتور برتری دارد. نازل‌های خروجی دوقلوی موتور آن عایق‌بندی شده و دارای لبه‌های شورون (chevron) برای کاهش امضای حرارتی هستند. اما F-35 لایتنینگ II دارای یک نازل اگزوز بزرگ و گرد است که مشخصات پنهان‌کاری حرارتی کمتری نسبت به رپتور دارد و در نتیجه امضای حرارتی آن نیز بیشتر است.

از نظر جنگ الکترونیک و کنترل انتشار، F-22 به دلیل طراحی قدیمی‌تر و اتصالات شبکه کمتر، دارای پروفایل الکترونیکی پایین‌تری است و برای پروتکل‌های EMCON سخت‌گیرانه بهینه شده است. جنگنده F-35 به عنوان یک جنگنده شبکه‌ای، به اشتراک‌گذاری مداوم داده از طریق لینک داده پیشرفته چندمنظوره (MADL) وابسته است که فعال‌تر بوده و از منظر EMCON قابل شناسایی‌تر است. با این حال، F-35 در یک جنبه برتری دارد: دوام پوشش مواد جذب‌کننده رادار (RAM). پوشش F-22 شکننده و پرهزینه است، اما F-35 از درس‌های آموخته‌شده بهره برده و پوشش RAM آن بسیار آسان‌تر نگهداری و تعمیر می‌شود. تلاش‌هایی برای استفاده از پوشش جدیدتر F-35 در ناوگان F-22 نیز در حال انجام است.