بانیان-آشوب

علی ربیعی دستیار رئیس‌جمهور به تازگی در یادداشتی اعتراض را نشانه‌ای از یک جامعه زنده، دارای امید و خواستار تغییر دانست و در عین حال از این گفت که هدف اسرائیل هم ایجاد "ناآرامی" است!

چرا تفاوت‌گذاری بین دانشجویان معدل بالا با "نخبگان" یک ضرورت است و چرا فعالان و مسئولان کشور باید حتما این تفاوت را در اجرا و اندیشه نمایان کنند؟

با اقدامات و تصمیمات پیاپی غلطی که مسئولان امر در بی‌نظارتی بر بازار و حذف ارز ترجیحی برنج مرتکب شده‌اند باید با طعنه گفت که این کالا در حال بازگشت به روزگار "پلوی درباری" است.

چرا سرعت دولت در ارائه دستاوردهای اقتصادی کند شد و چرا پزشکیان نتوانسته اثر رفتارهای درست و نجیبانه‌ای مثل کاهش درآمدهای مالیاتی دولت و کاهش تورم را پررنگ‌تر کند؟

چرا اصلاح‌طلبی به "بلواطلبی" تبدیل شده و چرا اصلاح‌طلبان که زمانی قرار بود عاملی برای اصلاح انتقادات و خشم‌ها باشند اما اکنون تصمیم گرفته‌اند در کنار خشم‌ها قرار بگیرند؟

از علمای حوزه انتظار است وظایف تاریخی خود نسبت به معیشت عمومی جامعه که طلاب هم جزئی از آن هستند را انجام بدهند و همچون علمای سلف، از ابزارهای مشهور خود در این باره استفاده کنند.

اتحاد و همدلی مردم در ایام جنگ 12 روزه نشان داد که تحلیل‌های برخی اصلاح‌طلبان درباره بحران‌زدگی و اعتراض‌آلود بودن جامعه ایرانی غلط است. با این حال این عده اما در پسا جنگ هم توبه نکرده‌اند!

"بانیان آشوب" و بازندگان سیاسی که سال‌ها به دنبال فتنه‌انگیزی و ایجاد فضای سیاه در کشور بودند اما در پسا جنگ و با مشاهده وحدت مردم و حاکمیت بازی جدیدی به راه انداختند. آن بازی جدید چه بود؟!

تکلیف اجتماعی طلاب و روحانیون در بحث مشکلات اقتصادی مردم و شرایط نه جنگ_نه صلح چیست و چه رفتارهایی را از سوی حوزه علمیه اقتضا می‌کند؟

یک بازداشتی فتنه 88 با اشاره به پروژه تحریم انتخابات در چند سال گذشته گفته است:‌ معتقدم اگر حکومت به گونه‌ای رفتار می‌کرد که زمینه مشارکت اکثریت ایرانیان فراهم شود، شاید اساسا دشمن دست به حمله نمی‌زد!