رأی-خوب

"نظام دو مجلسی" نظریه‌ای است که از مدتی پیش کسانی از صاحبنظران و رجال سیاسی به آن اشاره می‌کنند. اقتراح فارغ از مجادله از سوی نخبگان و کارشناسان در این رابطه ضروری به نظر می‌رسد.

چپ‌های تحریمی در حالی اصرار دارند سازوکارهای انتخاباتی موجب کاهش مشارکت می‌شود که نمی‌گویند چرا خودشان هم با "تحریم انتخابات" به کمک این ادعا شتافته‌اند؟!

هنگامی که مشکلات اقتصادی زیاد است؛ مردم هم باید با مشارکت بیشتر انتخاباتی و با "رأی خوب" کسانی را بر سر کار بیاورند که کارآمدی بیشتری داشته باشند و در دوران آنها سرعت بهبود مشکلات سریع‌تر شود.

"رأی خوب" یا بدحجابی و اعتراض؛ راه حل مشکلات اقتصادی کدام است؟!

انتخابات یک پروژه و یک مسئله برنامه‌پذیر است که کاملا می توان آنرا مبتنی بر قانون و با مشارکت حداکثری شکل داد. لازمه این کار البته همراهی و همکاری همه خواص است.

حسرتی که بسیجیان مدافع مردم و امثال شهدایی مثل عجمیان و علی‌وردی بر دل "بانیان آشوب" گذاشتند؛ یک حسرت جاویدان است.

یک تحلیلگر جریان چپ اخیراً با اشاره به اقدام چپ‌های تحریمی گفته است: اینکه می‌گویند ما توصیه‌ای برای شرکت در انتخابات نداریم، برای آن است که نامی از "تحریم انتخابات" نبرند.

یک نماینده مجلس اخیرا تأکید کرده است که قانون کالابرگ به خوبی اجرا نمی‌شود.

چپ‌های تحریمی برای پیشبرد تز "تحریم انتخابات" مرتکب یک سکوت تاریخی شده‌اند و قصد دارند تناقض خود را در مقابل چشم مردم پنهان کنند.

"چپ‌های نجیب" بر خلاف عزم شریرانه چپ‌های تحریمی بر حضور در انتخابات تأکید دارند و از اثرات مشارکت حداکثری مردم سخن می‌گویند.