فلسفه

کی‌یرکگور معتقد بود که تا وقتی ما فقط به دیدگاه‌های علمی، منطقی و انتزاعی نسبت به جهان متکی باشیم، هرگز نمی‌توانیم به آن چیزی دست پیدا کنیم که به زندگی فردی ما معنا می‌بخشد

حوزه علمیه به مسائل مستحدثه بسیاری از قبیل "هوش مصنوعی" ورود پیدا کرده لکن انتظار آن است که این مسائل از نگاه فلسفه نیز مورد بحث حوزه قرار گیرند.

رئیس‌جمهور پزشکیان اگرچه دولتی اصلاح‌طلب دارد اما در ماه‌های اخیر منکشف شد که در میان طیف خود با محافل و افرادی مواجه است که برای تخریب دولت پزشکیان حتی حاضر به قلب واقعیت نیز هستند.

نقل‌قول‌های فلسفی سقراط هنوز هم پس از قرن‌ها درس‌های ارزشمندی دربارۀ خرد، خوداندیشی، معرفت و خطرات نادانی در بر دارند.

سارتر می‌نویسد: «چیزی به عنوان "ذات انسانی" وجود ندارد؛ انسان صرفا وجود دارد و هیچ چیز نیست جز آنچه خودش از خودش می‌سازد».

کار، غذا، خواب . . . و زندگی ما شنبه، یک‌شنبه، دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه و پنج‌شنبه با همین ریتم ادامه می‌یابد؛ اما یک روز سوال «چرا» به وجود می‌آید و همه چیز در آن خستگیِ آمیخته با حیرت آغاز می‌شود.

سورن کی‌یرکگارد، فیلسوف دانمارکی، در کتاب «مفهوم اضطراب» می‌نویسد: «اگر انسان یک حیوان یا یک فرشته بود، نمی‌توانست در اضطراب باشد. اما از آنجایی که او هم حیوان است و هم فرشته، می‌تواند در اضطراب باشد و هرچه اضطراب بیشتر باشد، انسان بزرگ‌تر است».

در فلسفۀ چین باستان مفهومی هست که نشان می‌دهد هر کس چگونه می‌تواند به بهترین نحو کار خود را انجام دهد؛ چه یک آشپز باشد که دارد گوشت گاو را برش می‌زند و چه حاکمی که کشور را اداره می‌کند.

جورج اورول (1903-1950) نویسندۀ مشهور نیمۀ اول قرن بیستم بود که بیشتر به خاطر دو رمان «قلعۀ حیوانات» و «1984» شناخته می‌شود. اما او همچنین مقالات، رمان‌ها و کتاب‌های غیر داستانی نیز می‌نوشت. دیدگاه‌های فلسفی او را در هر دو دسته از آثارش می‌توان جستجو کرد.

آیا کسی هست که به هیچ چیز امید نداشته باشد؟ به نظر می‌رسد اکثر ما در وجود خودمان سرشار از امیدواری‌های گوناگون هستیم. اما آیا تا به حال به این فکر کرده‌ایم که امید دقیقا چیست، چگونه از سایر احساسات متمایز می‌شود و ارزش و اهمیت آن در زندگی چقدر است؟