ساختمان «لا تولیپ» ، متعلق به بنیاد تحقیقات پزشکی در ژنو سوئیس، به عنوان یکی از نمونههای بیانگر معماری بروتالیسم، در سالهای 1975 تا 1976 توسط «جک ویکاجی برتولی»، معمار متولد بمبئی، و با همکاری «کلود هوگنین»، مهندس پروژه، بنا شده است.
تغییر ظاهر ساختمان در گذر زمان
این مرکز تحقیقاتی اخیراً به دلیل تغییر ذائقههای معماری و تمایل به بازشناسی آثار کمتر شناختهشده بروتالیسم، مورد توجه بیشتری قرار گرفته است. یکی از ویژگیهای بصری فعلی این بنا، شیشههای چندرنگ آن است؛ با این حال، این ظاهر رنگارنگ جزو طراحی اولیه نبوده است. معمار پروژه، جک برتولی، در این باره توضیح داده است که رنگ اصلی شیشهها «خاکستری-آبی نقرهای» بوده، اما به دلیل نقص در عایقبندی و نفوذ هوا به داخل واحدهای دوجداره، این پتینهی رنگی غیرمعمول در طول زمان شکل گرفته است.
کانسپت طراحی و ساختار بتنی
نامگذاری این بنا به «لا تولیپ» (گل لاله)، به خوبی کانسپت طراحی آن را توصیف میکند. ساختار این ساختمان بر روی یک پایه بتنی تکشاخه و اکسپرسیونیستی استوار شده است که شباهت آن به گل لاله را در ذهن بیننده تداعی میکند. این بنا امروزه به عنوان یکی از نمونههای شاخص مدرنیسم بتنی در معماری سوئیس شناخته میشود.
منبع: عصر ایران
