تصاویر؛ ۱۲ مورد از قدرتمندترین موتورسیکلت‌های اسپرت ژاپنی: رتبه‌بندی بر اساس اسب بخار

از دهه 90 میلادی تاکنون، موتورسیکلت‌های اسپرت ژاپنی جایگاهی تثبیت‌ شده و مهم در قلمرو سرعت و هیجان داشته‌اند. مدل‌هایی مثل یاماها YZF-R1 و سوزوکی هایابوسا نه‌ تنها استانداردهای جدیدی به لحاظ عملکرد تعریف کردند، بلکه به نمادهایی ماندگار در تاریخ صنعت موتورسیکلت تبدیل شدند. در کنار آن‌ها، برندهایی همچون کاوازاکی و هوندا نیز با تولید مدل‌های قدرتمند و محبوب، سهم بزرگی در شکل‌گیری فرهنگ موتورسواری اسپرت داشته‌اند.

قدرتمندترین موتورسیکلت‌های اسپرت ژاپنی

وجه مشترک بسیاری از این موتورها، قدرت خیره‌ کننده آن‌هاست. نسل‌های جدید مدل‌هایی مثل هوندا فایربلید، سوزوکی GSX-R1000R و کاوازاکی ZX-10R اکنون به مرز 200 اسب‌ بخار رسیده‌ یا حتی از آن عبور کرده‌اند. این عدد زمانی تنها در قلمرو موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای قابل دسترس بود، ولی حالا برای اسپرت‌های ژاپنی دست یافتنی شده است. حتی کلاس‌های پایین‌تر، از جمله 600 و 700 سی‌ سی، دیگر ساده و معمولی نیستند و در برخی موارد بیش از 100 اسب‌ بخار قدرت ارائه می‌دهند.

با این حال، مقایسه واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که این اعداد را کنار هم قرار دهیم و عملکرد آن‌ها را به‌ صورت مستقیم بررسی کنیم. در این مطلب از گجت نیوز، جدیدترین نسخه‌های این موتورسیکلت‌ها را از نظر قدرت اسب بخار موتور بررسی می‌کنیم تا ببینیم کدام‌ یک در صدر جدول قرار می‌گیرد.

البته پیش از ورود به جزئیات و معرفی یکایک آن ها، باید این مسئله را روشن کنیم که تعریف ما از «موتورسیکلت اسپرت» گسترده است و هم مدل‌های زیر هزار سی‌ سی و هم سوپربایک‌های حرفه‌ای را در بر می‌گیرد. همچنین از آنجا که برخی سازندگان – به‌ ویژه در بازار آمریکا – اطلاعات دقیقی درباره قدرت موتور منتشر نمی‌کنند، برای دستیابی به ارقام قابل‌ اتکا به داده‌های بازار اروپا و نتایج آزمون‌های EPA نگاه انداخته شده است. در نهایت، بیشترین رقم اعلام‌ شده برای هر مدل را مبنای رتبه‌بندی قرار داده‌ایم تا تصویری دقیق‌تر از رقابت میان این غول‌های ژاپنی ارائه شود.

سوزوکی GSX-R600 (119 اسب بخار قدرت)

مدل Suzuki GSX-R600 از اواخر دهه 90 میلادی تاکنون یکی از ستون‌های اصلی خانواده اسپرت این برند بوده است. این موتورسیکلت در سال 1997 با هدف حضور قدرتمند در رقابت‌های 600 سی‌ سی Supersport World Series معرفی شد و خیلی زود نشان داد که برای پیست ساخته شده است. طراحی مسابقه محور آن تحسین منتقدان را برانگیخت و در عمل نیز با کسب عناوین قهرمانی در سال‌های 1998 و 1999، شایستگی خود را اثبات کرد.

با گذشت نزدیک به دو دهه، GSX-R600 همچنان روح موتورسواری خالص در کلاس وزن متوسط را زنده نگه داشته است. ترکیب شاسی تهاجمی و پیشرانه‌ای که در دورهای بالا جان می‌گیرد، راکب را وادار می‌کند فعالانه با موتور کار کند و برای استخراج حداکثر توان، آن را تا محدوده‌های بالای دور موتور پیش ببرد. خروجی 119 اسب‌ بخاری در 12٬400 دور در دقیقه نشان می‌دهد که این موتور بیش از آنکه بر قدرت خام تکیه کند، بر هیجان دورگیری و کنترل دقیق تمرکز دارد.

از نظر فناوری نیز GSX-R600 حال‌وهوایی کلاسیک دارد. اگرچه طی سال‌ها به‌روزرسانی‌های خوبی دریافت کرده، اما از سال 2011 تاکنون تغییر بنیادینی نداشته است. در دورانی که بسیاری از موتورسیکلت‌های اسپرت به مجموعه‌ای گسترده از سامانه‌های الکترونیکی مجهز شده‌اند، این مدل با حداقل تجهیزات کمکی عرضه می‌شود. تنها امکان انتخاب میان حالت رانندگی جاده و پیست در اختیار راکب قرار دارد و خبری از کنترل کشش یا سامانه‌های پیشرفته دیگر نیست. همین سادگی، شخصیت خاصی به آن بخشیده است.

کاوازاکی نینجا ZX-6R (127 اسب بخار قدرت)

زمانی که Kawasaki Ninja ZX-6R در اواسط دهه 90 میلادی معرفی شد، استانداردهای کلاس 600 سی‌ سی را برای همیشه تغییر داد. مجله Cycle World آن را سبک‌ترین و سریع‌ترین موتورسیکلت زمان خود نامید؛ موتوری که نه‌ فقط در خط مستقیم خیره‌ کننده بود، بلکه با ثبت زمان 10 ثانیه در مسافت یک‌ چهارم مایل و دستیابی به سرعت 248 کیلومتر بر ساعت، مرزهای این کلاس را جابه‌جا کرد.

امروز نیز این مدل همچنان همان روحیه رقابتی خود را حفظ کرده است. با 127 اسب‌ بخار قدرت و بیش از 70.5 نیوتن متر گشتاور، ZX-6R در میان موتورسیکلت‌های اسپرت ژاپنی این رده جایگاهی ممتاز دارد. البته برتری آن تا حدی مدیون افزایش حجم موتور به 636 سی‌ سی است که حرکتی هوشمندانه بوده و باعث شده نسبت به رقبای 599 سی‌ سی خود، دست بالا را داشته باشد.

با این حال، جذابیت ZX-6R تنها به اعداد روی کاغذ محدود نمی‌شود. برخلاف تصور رایج درباره موتورهای دوربالا، این مدل در اواسط بازه دور موتور نیز نیروی قابل‌ توجهی در اختیار راکب می‌گذارد. کشش مناسب در دورهای متوسط، واکنش سریع به گاز و تعادل عالی شاسی باعث می‌شود سواری آن هم در پیست و هم در جاده لذت‌ بخش باشد. مجموع این ویژگی‌ها ZX-6R را به یکی از کامل‌ترین و رقابتی‌ترین گزینه‌های کلاس وزن متوسط تبدیل کرده است.

سوزوکی GSX-R750 (147 اسب بخار قدرت)

سوزوکی GSX-R750 یکی از معدود موتورسیکلت‌هایی است که هم از آزمون زمان سربلند بیرون آمده و هم تاریخ‌ ساز بوده است. زمانی که در سال 1985 معرفی شد، با وزن بسیار پایین و ساختاری کاملا مسابقه‌ محور، استاندارد تازه‌ای برای کلاس اسپرت تعریف کرد. ترکیب وزن کمتر از 181 کیلوگرم و پیشرانه چهار سیلندر خطی 76 اسب‌ بخاری باعث شد این مدل به‌ سرعت به معیاری برای رقبا تبدیل شود و نامش را در میان ماندگارترین محصولات سوزوکی ثبت کند.

امروز، پس از گذشت چند دهه، خروجی آن به 147 اسب‌ بخار رسیده است و این عدد نشان می‌دهد این اسطوره 750 سی‌ سی همچنان توان رقابت با بزرگان را دارد. در عین حال، وزن پایین 190 کیلوگرمی اش حفظ شده و همین ویژگی، شخصیت چابک و تیز آن را تضمین می‌کند. سادگی فنی این مدل – مشابه GSX-R600 – هم نقطه قوت آن و هم وجه تمایزش است.

خبری از سامانه‌های الکترونیکی پیچیده یا سیستم‌های کمک‌ راننده‌ متعدد نیست. حتی کنترل کشش نیز در کار نیست. نمایشگر آن نیز حال‌وهوایی کلاسیک دارد و تنها با امکانات محدودی مثل تایمر دور و چراغ تعویض دنده، اندکی رنگ‌ و بوی مدرن گرفته است.

حاصل این رویکرد، موتورسیکلتی است که تجربه‌ای ناب و بی‌واسطه از موتورسواری ارائه می‌دهد و در این تجربه‌، مهارت و هوشیاری راکب در آن نقش اصلی را ایفا می‌کند. هرچند ثابت ماندن طراحی از سال 2011 معایبی مانند تجهیزات کارخانه‌ای قدیمی‌تر را به همراه داشته، اما برای بسیاری از علاقه‌مندان، همین اصالت و سادگی دلیل اصلی جذابیت GSX-R750 است.

هوندا CBR1000RR (169 اسب بخار قدرت)

برخلاف بسیاری از رقبای ژاپنی، هوندا دو موتورسیکلت قدرتمند در بازار آمریکا عرضه می‌کند. پرچم‌دار این دسته، CBR1000RR-R Fireblade SP است که همچون اژدهایی آتشین، قدرت و هیجان را به نمایش می‌گذارد. با این حال، برای کسانی که به دنبال تجربه شهرت و عملکرد بالا هستند اما نمی‌خواهند با قدرت یا قیمت دیوانه وار مواجه شوند، CBR1000RR گزینه‌ای متعادل و جذاب است.

پیشرانه 998 سی‌ سی چهار سیلندر خطی این مدل، 169 اسب‌ بخار در 10٬400 دور در دقیقه تولید می‌کند و تا 13٬000 دور در دقیقه قابلیت دورگیری دارد. طراحی پیشرفته موتور شامل سیستم تزریق سوخت دو مرحله‌ای، استفاده از منیزیم در کارتل روغن و پوشش جرقه‌زنی و حلقه‌های پیستون با لایه Diamond-Like Carbon است. نیرو از طریق جعبه‌ دنده شش سرعته با کلاچ لغزشی به چرخ عقب منتقل می‌شود و سیستم Honda Selectable Torque Control امکان تنظیم قدرت، گشتاور، ترمز موتور و کنترل چرخ‌گیری را در چند سطح مختلف برای راکب فراهم می‌کند.

این ترکیب از قدرت بالا، فناوری‌های کمکی و طراحی کاربرپسند، CBR1000RR را به موتورسیکلتی قابل استفاده در زندگی روزمره تبدیل کرده است. در آزمایش مدل 2025، مشخص شد که این موتورسیکلت هم برای مسیرهای شهری و هم برای جاده‌های بزرگ عملکردی عالی ارائه می‌دهد. شاید هیجان آن به اندازه CBR1000RR-R نباشد، اما 169 اسب‌ بخار در بدنه‌ای 196 کیلوگرمی برای اغلب موتورسواران کاملا رضایت‌ بخش است.

یاماها YZF-R1 و R1M (184 اسب بخار قدرت)

نسل کنونی Yamaha YZF-R1 و نسخه R1M، اوج مهندسی و طراحی سری R یاماها هستند و راه طولانی این خانواده از موتورسیکلت‌های اسپرت افسانه‌ای را ادامه می‌دهند. یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های آن‌ها، پیشرانه منحصربه‌فردشان است. هر دو مدل از یک موتور چهار سیلندر خطی 998 سی‌ سی به نام CP4 بهره می‌برند که با الهام مستقیم از موتورسیکلت‌های MotoGP یاماها، عملکردی استثنایی ارائه خواهند داد.

این پیشرانه از میل‌ لنگ کراسپِین بهره می‌برد، شاتون‌ها و سوپاپ‌های ورودی آن از تیتانیوم ساخته شده و صداخفه‌کن و محافظ حرارتی تیتانیومی آن، بهینه‌سازی وزن و عملکرد را تضمین می‌کند. سیستم هوای ورودی کنترل‌ شده کامپیوتری طول لوله‌های ورودی را بر اساس دور موتور تغییر می‌دهد؛ در دورهای پایین طولانی‌تر است تا گشتاور بیشتری تولید شود و در دورهای بالاتر کوتاه می‌شود تا قدرت افزایش یابد.

آخرین نسخه قانونی اروپایی R1 توان تولید 197 اسب‌ بخار در 13٬500 دور در دقیقه و 113 نیوتن متر گشتاور در 11٬500 دور در دقیقه داشت. اما در آمریکا، مدل‌های در دسترس YZF-R1 و R1M طبق داده‌های EPA توان تولید 184 اسب‌ بخار قدرت در 11٬500 دور در دقیقه داشتند. اگرچه کمی پایین‌تر از نسخه اروپایی است، اما این موتور همچنان تجربه‌ای هیجان‌ انگیز و سطح بالا برای موتورسواران فراهم می‌کند.

سوزوکی هایابوسا (187 اسب بخار قدرت)

سوزوکی هایابوسا بدون شک یکی از نمادین‌ترین موتورسیکلت‌های کلاس سوپراسپرت است. این غول 1340 سی‌ سی، سریع‌ترین ساخته تاریخ سوزوکی محسوب می‌شود و در دوران پیش از محدودیت سرعت 300 کیلومتر بر ساعت، توانایی رسیدن به سرعت 312 کیلومتر بر ساعت را داشت.

با این حال، نسخه‌های مدرن Hayabusa دیگر همان قدرت و سرعت افسانه‌ای نسخه‌های اولیه را ندارند. نسل دوم این موتورسیکلت (2007–2018) توانایی تولید 194 اسب‌ بخار داشت، اما مدل 2021 خروجی خود را به 187 اسب‌ بخار کاهش داد و این سطح قدرت تا امروز حفظ شده است. نسخه آمریکایی هایابوسا حتی کمی پایین‌تر است و طبق داده‌های EPA قادر به تولید 185 اسب‌ بخار قدرت در 9700 دور در دقیقه هستند.

پیشرانه 1340 سی‌ سی این موتورسیکلت با مجموعه‌ای از فناوری‌های مدرن طراحی شده تا این قدرت را تولید دهد. دو کانال هوای Suzuki Ram Air Direct (SRAD) جریان هوای خنک را به موتور هدایت می‌کنند و قدرت در سرعت‌های بالا افزایش می‌یابد، مسیرهای روغن ویژه‌ای کارتل و میل‌لنگ را تغذیه می‌کنند، سوپاپ‌ها از تیتانیوم ساخته شده‌اند و سیستم تزریق سوخت چهار اصلی به‌ علاوه چهار انژکتور کمکی در دورهای پایین موتور فعال می‌شود تا انتقال نیرو نرم باشد. مجموع این ویژگی‌ها، Hayabusa را به یک موتورسیکلت قدرتمند و فنی تبدیل کرده که میراث سرعت و هیجان را به خوبی حفظ می‌کند.

سوزوکی GSX-R1000R (192 اسب بخار قدرت)

گرچه سوزوکی هایابوسا بیش از هر مدل دیگری شناخته شده، اما قدرت واقعی را نسخه کوچک‌تر آن، GSX-R1000R، ارائه می‌دهد. نسخه چهلمین سالگرد این موتورسیکلت در وب‌سایت بریتانیا با 192 اسب‌ بخار قدرت و 109 نیوتن متر گشتاور از پیشرانه 1000 سی‌ سی چهار سیلندر معرفی شده است. در بازار آمریکا، طبق داده‌های EPA، این خروجی کمی کاهش یافته و به 185 اسب‌ بخار در 11٬000 دور در دقیقه رسیده است.

علت این تفاوت واضح است: سوزوکی همواره مدل آمریکایی را با نقشه موتور محدود عرضه کرده تا پس از 11٬000 دور در دقیقه، قدرت موتور کاهش یابد. حتی مدل 2026 GSX-R1000R که پس از توقف عرضه در اروپا در سال 2022 دوباره بازگشته، دیگر به قدرت اوج گذشته 199 اسب‌ بخار و 117.5 نیوتن متر گشتاور نمی‌رسد.

با این حال، موتورسیکلت سال 2026 تقریبا همان مدل قبلی است که با تعدیل‌های فنی مهمی همراه شده تا با استانداردهای آلایندگی اتحادیه اروپا مطابقت داشته باشد. این تغییرات شامل قطعات داخلی جدید مثل میل‌ لنگ و پیستون‌ها، سوپاپ‌ها و بدنه‌های گاز بزرگ‌تر و مبدل کاتالیزوری بزرگ‌تر است. این به‌روزرسانی‌ها تضمین می‌کنند که GSX-R1000R همچنان یک موتورسیکلت با پرفورمنس بالا برای بازار امروزی باقی بماند.

کاوازاکی ZX-14R (197 اسب بخار قدرت)

کاوازاکی ZX-14R یکی از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین موتورسیکلت‌های چهار سیلندر خطی تاریخ این برند است. نسل اولیه آن، ZX-14، در سال 2006 معرفی شد و موتور 1352 سی‌ سی آن از همان ابتدا خروجی فوق العاده و هیجان بالایی ارائه کرد. مدل غیر R این موتورسیکلت، با ثبت شتاب صفر تا صد کیلومتر در 2.5 ثانیه و 9.8 ثانیه در مسیر یک‌ چهارم مایل، استانداردهای جدیدی در کلاس سوپراسپرت تعریف کرد.

سال‌ها بعد، ZX-14R در سال 2012 به بازار آمد و با افزایش کورس سیلندر، حجم موتور به 1441 سی‌ سی ارتقا یافت. آزمایش‌ها نشان دادند که توان خروجی چرخ عقب آن حدود 190 اسب‌ بخار یا بیشتر است و رکورد نسل قبل را در مسیر یک‌ چهارم مایل با زمان 9.47 ثانیه به‌ راحتی شکست.

از آن زمان تاکنون، ZX-14R تقریبا بدون تغییر باقی مانده و تنها به‌روزرسانی‌های جزئی و کاربردی مثل ABS دریافت کرده است. تولید نسخه اروپایی آن، ZZR1400، پس از 2020 متوقف شد، اما در آمریکا این هیولا همچنان در دسترس است. در حال حاضر، موتور 1441 سی‌ سی ZX-14R توان 197 اسب‌ بخار در 10٬000 دور در دقیقه و گشتاور 158 نیوتن متر در 7٬500 دور در دقیقه تولید می‌کند که عملکردی قدرتمند هم برای مسیرهای بزرگراهی و هم برای استفاده شهری است.

کاوازاکی نینجا ZX-10RR (204 اسب بخار قدرت)

گرچه تفاوت قدرت بین Kawasaki Ninja ZX-10RR و 10R زیاد نیست، اما 10RR همچنان برتری بلامنازعی دارد. در بازار اروپا، 10RR می‌تواند 204 اسب‌ بخار قدرت و 110 نیوتن متر گشتاور تولید کند، در حالی که 10R تقریبا قادر به تولید 202٫7 اسب‌ بخار است و این در حالی است که هر دو مجهز به سیستم Ram Air هستند. در عمل، ممکن است تفاوت را حس نکنید، اما همین اختلاف اندک کافی است تا 10RR جایگاه بالاتری نسبت به 10R داشته باشد.

این مدل برای نخستین بار در سال 2017 به‌ عنوان نسخه محدود همگام‌سازی عرضه شد و با ارتقاهای ویژه مسابقه‌ای مثل سرسیلندر جدید برای بهره‌برداری از میل‌سوپاپ‌های تهاجمی‌تر و کیت مسابقه‌ای شامل ECU اختصاصی، طراحی شد. این تجهیزات به راکب اجازه می‌داد تا 10RR را به حالت کامل مسابقه‌ای تبدیل کند.

در طول سال‌ها، بهبودهای مختلفی مثل پیستون‌های سبک Pankl برای افزایش عملکرد موتور ارائه شده است. کاوازاکی هنوز قطعات کیت مسابقه‌ای متنوعی برای ZX-10RR عرضه می‌کند و مدل‌های جدید برای فعال کردن ویژگی‌هایی از جمله سیستم ورودی متغیر نیازمند ECU مسابقه‌ای هستند که البته باعث از دست رفتن قابلیت استفاده قانونی در جاده می‌شود. می‌توان انتظار داشت که یک 10RR کاملا مجهز به مشخصات مسابقه‌ای، قدرتی بسیار بالاتر از 10R ارائه دهد، اما میزان دقیق آن همچنان نامشخص است.

هوندا CBR-1000RR-R فایربلید SP (214 اسب بخار قدرت)

هوندا CBR-1000RR-R Fireblade SP نامی است که همیشه با عملکرد برتر گره خورده، اما این برند در سال 2021 با معرفی این مدل جدید، استانداردها را بالاتر برد. این موتورسیکلت، که با الهام از تجربه و دانش MotoGP طراحی شده، عملا یک موتورسیکلت مسابقه‌ای برای جاده است. هندسه تهاجمی، سیستم تعلیق نیمه‌ فعال و پیشرانه over-square کاملا جدید که از نسخه نادر RC213V-S MotoGP الهام گرفته، به آن شخصیت منحصر‌به‌فردی بخشیده است.

در نسخه اروپایی، این موتورسیکلت بیش از 200 اسب‌ بخار قدرت تولید می کرد و منتقدان آن را بهترین نسخه جاده‌ای هوندا با پیشرفت قابل توجه نسبت به نسل قبلی می‌دانستند. هنگام آزمایش مدل 2023، انتقال قدرت موتور و سیستم الکترونیکی پیشرفته با سه حالت رانندگی قابل تنظیم، در کانون توجه قرار گرفت. با این حال برخی کاربران ممکن است ارگونومی نسبتا تنگ نشیمن را کمی محدود بدانند.

در آخرین نسخه اروپایی 2024، CBR-1000RR-R می‌توانست 214٫5 اسب‌ بخار قدرت و 112.5 نیوتن متر گشتاور تولید کند. نسخه آمریکایی با نقشه موتور متفاوتی عرضه می‌شود تا مطابق مقررات ایالات متحده باشد و حداکثر خروجی آن به 189 اسب‌ بخار در 12٬000 دور در دقیقه محدود شده است. این اختلاف نشان می‌دهد که هوندا توانسته بین قدرت و تطابق با قوانین، تعادلی منطقی برقرار کند.

کاوازاکی نینجا H2 (240 اسب بخار قدرت)

در دنیای موتورسیکلت‌های جاده‌ای قانونی و تولید انبوه، Kawasaki Ninja H2 یکی از معدود مدل‌هایی است که قدرت و تکنولوژی را در سطحی بی‌نظیر ترکیب می‌کند. این موتورسیکلت که برای اولین بار در سال 2014 معرفی شد و از 2015 وارد بازار شد، با موتور چهار سیلندر 998 سی‌ سی سوپرشارژ خود، یکی از قدرتمندترین موتورهای تولیدی تاریخ موتورسیکلت را در اختیار دارد. این موتور حتی از مدل‌هایی مثل Ducati Panigale V4 و Aprilia RSV4 نیز قوی‌تر است و همه این قدرت فوق العاده را مدیون سوپرشارژر آن است.

کاوازاکی با بهره‌گیری از تجربه مهندسی توربین شرکت مادر، موفق شد بلوئری طراحی کند که بدون نیاز به اینترکولر یا سوخت مسابقه‌ای خاص، روی موتورسیکلت نصب شود. نسخه‌های H2 و H2R اولین مدل‌هایی بودند که از این پیشرانه استفاده کردند و بعدها این موتور در مدل‌هایی از جمله Kawasaki Z H2 نیز دیده شد.

برای H2 هیچ گونه کاهش قدرت رانندگی اعمال نشده است و مشتریان قدرتمندترین نسخه قانونی موتور را دریافت می‌کنند. سیستم‌های کمکی مثل کنترل کشش و ABS کمک می‌کنند تا کنترل موتور امکان‌پذیر باشد، اما حتی با این کمک‌ها، 240 اسب‌ بخار قدرت و 142 نیوتن متر گشتاور، برای همه جز حرفه‌ای‌ترین موتورسواران تجربه‌ای چالش‌ برانگیز و هیجان‌ انگیز خواهد بود.

کاوازاکی نینجا H2R (322 اسب بخار قدرت)

کاوازاکی نینجا H2R، بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نماینده خانواده H2، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ موتورسیکلت‌های ژاپنی دارد. این مدل از همان موتور 998 سی‌ سی سوپرشارژر H2 استفاده می‌کند، اما با تغییراتی که آن را به سطحی فراتر از 300 اسب‌ بخار رسانده‌اند. میل‌سوپاپ‌های مسابقه‌ای، واشر سرسیلندر جدید، سیستم ورودی دوگانه و نقشه ECU بازطراحی‌ شده، همگی برای بهره‌برداری کامل از این قدرت اعمال شده‌اند. فشار تراکم آن اندکی کمتر از H2 است، هرچند این تفاوت کم به‌ نظر می‌رسد.

در نتیجه، این موتورسیکلت اسپرت می‌تواند 322 اسب بخار قدرت و 164.7 نیوتن متر گشتاور تولید کند. H2R صرفا برای پیست طراحی شده و مناسب خیابان نیست. در سال 2015، کاوازاکی این مدل را با ادعای سرعت بالای 299 کیلومتر بر ساعت معرفی کرد، اما در سال 2016 راننده ترک، Kenan Sofuoğlu با H2R سرعت شگفت‌ انگیز 399 کیلومتر بر ساعت را ثبت کرد و این مدل را رسما در میان سریع‌ترین موتورسیکلت‌های ساخته‌ شده قرار داد. جدا از سرعت دیوانه‌وار، قدرت موتور و توانایی‌های کامل آن روی پیست نیز تأثیری ماندگار بر منتقدان و دنیای موتورسیکلت گذاشت.

منبع: خبرآنلاین