بنایی که نه بهخاطر عظمت، بلکه بهخاطر داستان فریبکارانه سازنده آن و بیتوجهی به جزئیات سرمایهگذاران آن شهرت یافته است. در اوایل دهه1900، شهر ویچیتا فالز در ایالت تگزاس آمریکا بهدلیل کشف نفت، بهسرعت به مرکز رونق اقتصادی تبدیل شد. در این فضای پرهیجان، سرمایهگذاران بهدنبال فرصتهای سودآور بودند.
درهمین زمان، فردی به نام جی. دی. دی. مکماهون، سرمایهدار نفتی اهل فیلادلفیا، پیشنهاد ساخت یک آسمانخراش مدرن را در کنار ساختمانی قدیمی در این شهر مطرح کرد. او نقشههایی ارائه داد که در نگاه اول وعده ساخت ساختمانی چندطبقه و باشکوه را میداد. سرمایهگذارانی که تحتتأثیر فضای پر رونق اقتصادی آن روزهای این شهر بودند و بدون دقت به جزئیات، حدود 200هزار دلار معادل 6.8میلیون دلار امروزی در این پروژه سرمایهگذاری کردند
تا ساخته شود.
اما مکماهون در نقشههای خود بهجای استفاده از واحد فوت، از اینچ استفاده کرده بود. بهعبارت دیگر در نقشه و قراردادها ارتفاع 480اینچ بهجای 480فوت نوشته شد؛ یعنی وعده ساخت آسمانخراشی در حدود 148متر داده شد؛ اما سرمایهگذاران قرارداد ساختمانی با ارتفاع 12متر را امضا کردند. زمانی که سرمایهگذاران متوجه این فریب شدند، البته کار از کار گذشته بود و شکایت آنها بهجایی نرسید، چون قاضی اعلام کرد نقشهها واضح بودهاند و تقصیر از بیدقتی سرمایهگذاران است.
مشکلات این پروژه به همینجا ختم نشد. شرکت نصب آسانسور پس از اطلاع از ابعاد واقعی ساختمان از همکاری انصراف داد. در نتیجه، تنها راه دسترسی به طبقات بالا، نردبانی در بیرون ساختمان بود، البته بعدها یک راهپله داخلی نصب شد، اما بهدلیل فضای محدود 3.3 در 5.8 متری ساختمان، 25درصد از فضای داخلی را اشغال کرد.
با پایان رونق نفتی و آغاز رکود بزرگ، این ساختمان به فراموشی سپرده شد. با این حال، مردم محلی برای حفظ آن تلاش کردند و سرانجام در فهرست آثار تاریخی ملی آمریکا ثبت شد. امروزه، این بنای کوچک که زمانی نماد یک کلاهبرداری بزرگ بود، به یکی از جاذبههای گردشگری ویچیتا فالز تبدیل شده است.

منبع: همشهری