معماری بروتالیست در روسیه عمدتاً بین دهههای 1950 تا 1980 میلادی و در دوران اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت. این سبک معماری که با استفاده از بتن نمایان (اکسپوز)، فرمهای هندسی بزرگ و حداقل جزئیات تزئینی شناخته میشود، نقش مهمی در سیمای شهری آن دوران ایفا کرده است.
کاربرد و اهداف طراحی بروتالیستی
این سبک معماری در ساخت ادارات دولتی، مراکز فرهنگی، موسسات تحقیقاتی، مجتمعهای مسکونی و زیرساختهای شهری به کار گرفته میشد. در طراحی این بناها، بیش از آنکه بر راحتی بصری تأکید شود، بر ویژگیهایی نظیر دوام، استانداردسازی ساختوساز و مقیاسهای بناهای یادبود (Monumental) تمرکز شده است.
گستره جغرافیایی و مفاهیم سیاسی
بسیاری از این سازهها در سراسر قلمرو اتحاد جماهیر شوروی بنا شدهاند و لزوماً محدود به مرزهای امروزی کشور روسیه نیستند. این ساختمانها بیش از آنکه بازتابدهنده سنتهای معماری منطقهای باشند، منعکسکننده برنامهریزی متمرکز، روشهای تولید انبوه و اولویتهای سیاسی آن دوران هستند. برخی از نمونههای موجود ممکن است امروزه در کشورهای مستقل خارج از روسیه قرار داشته باشند، اما ریشه در تاریخ ساختوساز دوره شوروی دارند.
منبع: عصر ایران
