زمان و مکان

یکی از مهمترین اظهارات سالهای آخر حیات امام خمینی(ره) طرح صریح لزوم توجه به زمان و مکان و شناخت آن برای دستیابی به اجتهاد مطلوب بوده است، این نکته به قدری در دیدگاه ایشان مهّم بوده که حتی در اجتهاد فقیه ناآگاه به زمان و مکان نسبت به فقه اجتماعی اظهار تردید نمودند و بالاتر از آن اجتهاد را در این شخص غیر ممکن دانستند. [10]

پیغامبر اسلام به عنوان خاتم رسولان[1]، برنامة جاودانة هدایت و بهروزی انسان را از جانب خداوند به ارمغان آورده است. خاتمیت، این پیام را به همراه دارد که گوهر دین، فرا زمانی و جهان شمول است؛ اما گذر زمان و تنوّع شرایط مکانی و تحوّلات شتابان اجتماعی این سؤال را در پی دارد که چگونه شریعتی ثابت می تواند پاسخگوی نیازهای متغیر باشد؟

چکیده: این پرسش که «حقوق کیفری اسلامی » با ادعای ثبات شریعت، چگونه می تواند در مبارزه با پدیده های متغیر جرم و مجرمیت کارا و مؤثر باشد، از جمله پرسشهای بنیادین در حوزه نظریه های حقوقی است که مصلحان اسلامی و نیز اسلام شناسان و مستشرقان، درباره آن بحث و مناقشه کرده اند

زمان و مکان نقشی تعیین کننده و مهم در زندگی آدمی بازی می کنند، زندگی بدون این دو مفهوم لحظه ای حتی معنا ندارد