مولانا

کلیدی‌ترین جملۀ مولانا در این فراز از فیه ما فیه این جمله است: «در حقیقت کِشنده یکی است اما متعدد می‌نماید.» این جمله البته لزوما جنبۀ توحیدی ندارد ولی شباهت زیادی به این بیت مشهور هاتف اصفهانی دارد: که یکی هست و هیچ نیست جز او/ وحدهُ لا‌ الهَ الّا هو.

خیالات عموم مردم هم، از نظر مولانا، معمولا مانع از مشاهده و درک مستقیم حقیقت امور از سوی آن‌ها می‌شود. و البته که در این جهان، ما همواره گرفتار این خیالاتیم و این وضع مقتضای وجودی ماست. به قول مولانا: تو جهانی بر خیالی بین روان.

اگرچه این آرای متناقض (در فیه‌مافیه و مثنوی) هر دو متعلق به مولوی‌اند، ولی به نظر می‌رسد که رای اصلی مولانا همان است که در دفتر پنجم مثنوی آمده است و آنچه در فیه‌مافیه دربارۀ فقدان اهمیت "سخن" در پذیرش آرای دیگران می‌گوید، ربط عمیقی به مبانی فکری مولانا ندارد.

برخی از مولوی‌‌شناسان گفته‌اند که خوانندۀ آثار مولانا، یعنی کسی که مثنوی و دیوان شمس و مجالس سبعه و مکتوبات و فیه‌مافیه را بخواند، با یک شخص و سه چهره، بلکه یک شخص و سه شخصیت مواجه می‌شود: مولانای پیش از طلوع شمس، مولانای شوریده، مولانای قراریافته و آرام‌گرفته.

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولانا و مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. (تصویر روبرو آرامگاه او در قونیه است.)

امروز با مولانا که مرغ لاهوتی گرفتار عشق است...

امروز با مولانا و دعای زیبای او که تا باد چنین بادا و البته منظورش به سامانی امور است.

امروز با مولانا و دعای زیبای او که تا باد چنین بادا و البته منظورش به سامانی امور است.

حجت الاسلام و المسلمین دکتر رضا غلامی گفت:‌ همه می دانستند - و پس از شهادت او بیشتر فهمیدند- که قاسم سلیمانی یک عاشق وارسته است. از دنیا دل کنده است و برای لقاء دوست، لحظه شماری می کند.