روزنامه صبح نو: اصلاحطلبان که این روزها با سطوح مختلفی از چالش برای حضور در انتخابات مواجه هستند، تحلیلهای ناقص و غیردقیق و البته مغرضانهای از فعالیت جبهه رقیب خود میتراشند. اخیرا نیز یکی از چهرههای شهره جبهه اصلاحات در گفتوگویی اظهاراتی را علیه جریان انقلابی به زبان آورده که گزارش پیش رو فرصتی برای رد آنهاست.
همه طیفهای جبهه انقلاب، ذیل یک لیست
عبدالواحد موسویلاری، وزیر کشور دولت اصلاحات و نایبرییس شورای عالی سیاستگذاری انتخاباتی اصلاح طلبان اخیرا در گفتوگویی با سایت شفقنا گفتههایی را درباره فعالیتهای انتخاباتی جبهه انقلابی مطرح کرد که از قضا تمامیشان مردود و مطرود بود. او در بخشی از این گفتگو در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید «حزب مقابل اصلاحطلبان معتقدند که اختلافات درونگروهی آنها سبب میشود این جریان سیاسی در انتخابات پیشرو به پیروزی نرسند»، با طرح این ادعا که «اتفاقا این اصولگرایان هستند که اختلافات داخلی دارند»، اظهار کرد: اصولگرایان نحلههای مختلفی از جمله اصولگرای احمدینژاد، اصولگرای قالیباف، اصولگرای آقاتهرانی و اصولگرای باهنر هستند. در رقابت درونگروهی این حزب سیاسی غوغایی است و اختلافات بسیار دارد، اما این مساله در میان اصلاحطلبان بسیار کمتر است.» موسویلاری در حالی مدعی اختلافات و رقابت درونگروهی میان اصولگرایان است که در سازوکار انتخاباتی نیروهای اصولگرا معروف به «شورای ائتلاف نیروهای انقلابی» که از پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 96 آغاز به کار کرد، همه طیفهای جبهه انقلاب حضور دارند. دو روز پیش محمدباقر قالیباف، عضو شورای ائتلاف در نشست ماهانه جامعه اسلامی مهندسین درباره مکانیزم وحدت با تاکید بر اینکه «تا الان در مجموعه شورای ائتلاف همه گروهها حضور دارند و این نوبت هم مکانیزم خوبی وجود دارد»، تصریح کرد: از 330 نفری که بهعنوان نامزد به شورای ائتلاف معرفی شدند، به 156 نفر رسیدهاند و از طریق مجمع تهران که شامل هفت هزار نفر است و با کمک یک سامانه رأیگیری، این 156 نفر به 90 نفر و طی یک مکانیزمی، به لیست نهایی خواهند رسید.» با وجود پروپاگاندای اصلاحطلبان در وجود اختلاف میان پایداریها و بقیه طیفهای شورای ائتلاف گفت: «سازوکار انتخاب افراد برای لیست این بار پشت درهای بسته نبود؛ حتی الان که دوستان پایداری مشغول مذاکره هستند، در مکانیزم انتخاب نفرات حضور دارند.» از این گذشته و برخلاف ادعای موسویلاری که جبهه انقلابی را به یاران عمر و زید تقسیم کرده، سیاهه 156 نفرهای که شورای ائتلاف روز یکم بهمن منتشر کرد، واجد افرادی بود که در ظاهر منتسب به یکی از اردوگاههای اصولگرایی هستند، اما در عمل، ذیل یک لیست جمع شدهاند.
موسویلاری در بخش دیگری از اظهارات خود، رقیب را تلویحا به قدرتطلبی متهم کرد؛ آنجا که مدعی شد: «در فضای فعلی عدهای گمان میکنند که اکثریت مجلس را خواهند داشت و به جان هم افتادهاند که چه شخصی رییس مجلس آینده شود و این در حالی است که ممکن است این حزب سیاسی (اشاره به اصولگرایان) اکثریت کرسی را از دست بدهد و در مجلس آینده فراکسیونهایی نزدیک به هم تشکیل شود.» او در اینباره تاکید کرد: «مشخص نیست که مردم به چه کسانی بهعنوان نمایندگان خود در مجلس رأی دهند؛ این مردم همیشه غافلگیر میکنند. بهعنوان مثال در سال 75 وقتی رقابت انتخابات ریاست جمهوری بین آقایان خاتمی و ناطقنوری بود، همه ارکان تصمیمگیری کشور میگفتند که آقای ناطقنوری رییسجمهور آینده است، ولی مردم برخلاف موج همگانی که وجود داشت، آقای خاتمی را انتخاب کردند. در سالهای بعد هم اتفاقات اینچنینی رخ داد.» ادعاهای موسویلاری آنجایی عجیب و البته کلیشهای است که تاکید میکند: «در سال 75 همه ارکان تصمیمگیری کشور میگفتند که آقای ناطقنوری رییسجمهور آینده است.» برای پاسخ به این اوهامات موسویلاری، بررسی خاطرات اکبر هاشمیرفسنجانی در سال 76 لازم مینماید. این خاطرات نشان میدهد که اولا رهبری نظام یعنی حضرت آیتالله خامنهای هیچ نظر خاصی درباره هیچ نامزدی نداشته و صرفا بر برگزاری پرشور انتخابات تاکید داشتند و ثانیا خواست خود هاشمی، رییسجمهوری وقت بهعنوان دومین رکن نظام، اتفاقا پیروزی نه ناطقنوری بلکه محمد خاتمی بوده است.
ترس اصلاحطلبان از قالیباف
در بخش دیگری از این گفتگو، وزیر کشور دولت اصلاحات به محمدباقر قالیباف حمله و در اظهاراتی عجیب، کنارهگیری او از انتخابات را پیشبینی کرد. او در اینباره مدعی شد: «اینکه چه شخصی رییس مجلس یازدهم میشود به ترکیب مجلس مربوط میشود. هنوز مشخص نیست که آقای قالیباف تا پایان در انتخابات مجلس میماند یا نمیماند، شاید انصراف داد.» این پیشبینی نازل، در شرایطی است که قالیباف از ماهها پیش و با طرح مجدد کلیدواژه نواصولگرایی و مجلس نو، تغییر و تحول در شاکله مجلس آینده را خواستار شده بود. این مطالبه با نامزدی خود او در انتخابات، شکل رسمیتری به خود گرفت؛ البته موسویلاری و رسانههای خبری منتسب به او از همان روز ثبتنام قالیباف در انتخابات مجلس، روند سمپاشی سیاسی علیه او را کلید زدند. با توجه به اینکه موسویلاری از بخت پایین اصولگرایان برای پیروزی در انتخابات مجلس و حتی احتمال انصراف قالیباف از انتخابات سخن میگوید، باید این سوال را مطرح کرد که حجم بالای تخریبهای او و رسانههای منتسب به او علیه شهردار پیشین تهران و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، با چه پشتوانه عقلی و منطقی صورت میگیرد؟ آیا جز این است که از میزان محبوبیت و مقبولیت اجتماعی قالیباف به هراس افتادهاند و بزرگترین ماموریت خود برای کامروایی در انتخابات پیش رو را تخریب وجهه او قرار دادهاند؟ این استفهامات انکاری آنقدر عیان است که مخاطب را حاجتی برای بیانش نیست.
موج جدید تخریبها علیه قالیباف، البته محدود به موسویلاری نبوده است. در جدیدترین پروژه اصلاحطلبان که یاشار سلطانی ابزار عملیاتیکردن آن است، تخریبها نهتنها شخص قالیباف بلکه منتسبان به او را نیز هدف گرفته است. یاشار سلطانی بهتازگی موضوع تراکمفروشی الیاس قالیباف، فرزند محمدباقر قالیباف در مدرسه شمسالشموس را مطرح کرد که خیلی زود با پاسخ علیاصغر قهرمانی، وکیل او روبهرو شد. وکیل الیاس قالیباف درباره ادعاهای بیپایه یاشار سلطانی گفت: «این موضوع صددرصد کذب محض است، قبلاً هم این ادعا توسط نجفی، شهردار سابق تهران، طرح شده بود که در این رابطه موکل بنده، آقای الیاس قالیباف در اوایل اردیبهشت سال جاری، شکایتی مبنی بر صدور گزارش خلاف واقع و نشر اکاذیب علیه نجفی شهردار وقت تهران مطرح کرد که در شعبه یک دادسرای کارکنان دولت به موضوع رسیدگی و قرار جلب به دادرسی صادر شد (یعنی اینکه متهمان مجرم شناخته شدهاند) و پرونده برای صدور حکم محکومیت در حال ارسال به دادگاه است. رسیدگی به این پرونده بهعلت رسیدگی به پرونده قتل عمد توسط آقای محمدعلی نجفی طولانی شده است.»
محمدباقر قالیباف