6- آب انبارهای میدان امیرچخماق
یکی دیگر از بخش های مجموعه امیرچخماق، آب انبارهای آن است که تعداد آنها به 3 عدد می رسیده اما یکی از آنها به نام آب انبار میدان از بین رفته و امروزه تنها دو اثر از آب انبارها به عنوان بنای تاریخی باقی مانده است. این آب انبار ها تا حدود 40 سال پیش همچنان مورد استفاده عموم مردم بوده و با ورود شبکه آب لولهکشی به شهرها، به فراموشی سپرده شدهاند و دیگر کاربری گذشته را ندارند. آب انبار میدان که به دستور امیر چخماق همراه با مسجد با شکوه امیر چخماق در ضلع غربی میدان ساخته شده، در زمان احداث خیابان تخریب گردیده و دیگر اثری از آن دیده نمی شود. آب انبارهای به جا مانده در میدان امیرچخماق عبارتند از:
آب انبار پنج بادگیر ( ستی فاطمه): این آب انبار در ضلع شمالی میدان و در در کوچه شیخ اسداله قرار دارد و در دوره صفوی به دستور ستی فاطمه خاتون،همسر امیر جلال الدین چخماق شامی (حاکم وقت یزد)، برای استفاده ی مردم احداث شده است.
در گذشته این آب انبار دارای دو ورودی بوده که ورودی واقع در میدان آن تخریب شده و ورودی دیگر آن به عرض سه متر، در کوچه مجاور قرار دارد. دو سکوی نیم متری در دو سوی ورودی آب انبار به چشم می خورد و پس از طی یک پله بدون سقف، سقف آب انبار آغاز می گردد. تعداد کل پله های آب انبار شصت و چهار عدد است و پس از طی چهل پله محوطه ای به ابعاد 3*2 متر دیده می شود که در دو سوی آن، دو غرفه به ابعاد 5/1*5/1 متر قرار دارند. پنج بادگیر خشتی بر فراز این بنا ساخته شده و یک مخزن بزرگ نیز برای آن تعبیه گردیده است. گنبد آن به صورت تخم مرغی است و نمای خارجی آن پوشیده از آجر می باشد.
در حال حاضر این بنا به عنوان زورخانه مورد بهره برداری قرار گرفته و آرامگاه ستی فاطمه نیز در مقابل آن قرار دارد.
آب انبار تکیه یا حاجی قنبر: این آب انبار در حدفاصل تکیه و بازار حاجی قنبر قرار دارد که در کنار بازارچه با موافقت امیر چخماق و به دستور و هزینه ی نظام الدین حاجی قنبر جهانشاهی همزمان با بازار احداث شده و امروزه بخشی از موزه ی آب یزد را تشکیل می دهد.
این آب انبار یک ورودی دارد که در دومین صفه تکیه ی امیر چخماق واقع شده و با ٥٢ پلکان به پاشیر آب انبار و محل برداشت آب می رسد.سه ویژگی انحصاری در این آب انبار وجود دارد که هوش و نکته سنجی معماران ره به نمایش می گذارد:
1- تمام آب انبار در درون زمین قرار دارد و حتی گنبد بالایی آن به گونه ای است که تهویه ی هوا هم در دل زمین واقع شده و تیزه گنبد در سطح زمین دیده می شود.
2- بادگیرهای بنا در بدنه ی دیوار بازارچه حاجی قنبر جایگذاری شده اند و بسیار متفاوت از بادگیرهای سایر آب انبارهای یزد به نطر می رسند.
3- در بیشتر آب انبارها، پلکان به صورت عمودی ساخته شده و به وسط خزینه می رسد اما در آب انبار تکیه، پلکان در کنار خزینه واقع شده است. احتمالا دلیل این کار این بوده که برای اتصال پلکان به وسط خزینه باید دقیقا زیر مناره ها خالی می کردند که این مساله آسیب شدیدی به استقامت مناره ها می زد و آنها را با خطر فروریختن مواجه می ساخت.
چهار بادگیر بر فراز این آب انبار بوده که یکی از آنها از بین رفته است. سه بادگیر دیگر در بدنه ی دیوار بازارچه قرار دارند و بلندی ساقه آنها به ٥/١ متر بالاتر از پشت بام بازارچه می رسد. این سه بادگیر به همت موزه ی آب یزد، به شکل سنتی و اصلی خود بازسازی شده اند تا به زیبایی سابق خود بازگردند.
در بالای مخزن آب انبار، چهار دریچه دیده می شود که مربوط به چهار بادگیر هستند و یکی از آنها به اتاقک لجن کش راه پیدا می کند. بالای این دریچه قرقرهایی از جنس چوب وجود دارد تا در هنگام شست و شو و تمیز کردن، مواد ته نشین شده در کف مخزن از طریق دلو یا سطل آبکشی و طناب به محل اتاقک لجن کش انتقال یابد و سپس به محوطه ی بیرون منتقل گردد.
خزینه ی آب انبار تکیه در عمق ١٤ متری حفر شده و سقف آن همسطح کف بازارچه است. قطر و ارتفاع این خزینه ٩ متر می باشد و بقیه ی ارتفاع آن برای تهویه ی آب و فضای عبور هوا در نظر گرفته شده است.
نام این اثر از تاریخ 14 اسفند 1385 با شماره ثبت 17894 در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد.