بر اساس یک مطالعه تازه، سطوح بالاتر توده عضلانی و میزان کمتر چربی احشایی با مغزهایی جوانتر ارتباط دارد. این یافته، شواهد تازهای ارائه میدهد که نشان میدهد ورزش منظم، بهویژه تمرینات قدرتی، میتواند برای سلامت مغز حیاتی باشد.
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از اینک، «سایروس راجی» محقق ارشد این پژوهش و دانشیار رادیولوژی و نورولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، میگوید: «اگر مغزی جوانتر و سالمتر میخواهید، تمرین قدرتی انجام دهید.»
اگرچه پیشتر نیز ارتباط ورزش با سلامت مغز مطرح شده بود، این مطالعه از معدود پژوهشهایی است که بهطور مستقیم توده عضلانی را بررسی کرده و همزمان به نقش چربی عمیق شکمی، موسوم به چربی احشایی، میپردازد.
این تحقیق توسط دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن انجام شده و نتایج آن در نشست سالانه انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی (RSNA) که از 30 نوامبر تا 4 دسامبر در شیکاگو برگزار شد، ارائه شده است.
پژوهشگران با استفاده از MRI بافتهای بدن و مغز نزدیک به 1200 فرد سالم 40 تا 60 ساله را بررسی کردند؛ بازهای سنی که به گفته راجی، معمولا زمان شکلگیری عوامل خطر مرتبط با زوال شناختی در سالهای بعد زندگی است.
برای تعیین میزان توده عضلانی و چربی بدن هر فرد از هوش مصنوعی استفاده شد. همچنین با بهرهگیری از الگوریتمهایی که بر پایه دهها هزار اسکن مغزی دیگر ساخته شده بودند، «سن ظاهری» مغز هر فرد تخمین زده شد؛ روشی که به گفته واشینگتنپست، امکان مقایسه دقیقتر را فراهم میکند.
دانشمندان الگوهای مشخصی از ظاهر معمول مغز در سنین مختلف در اختیار داشتند. برخی مغزها جوانتر از سن واقعی به نظر میرسیدند و برخی مسنتر؛ حالتی که با خطر بالاتر افت شناختی زودهنگام همراه است. این تفاوت ظاهری، بهطور معناداری با میزان عضله و چربی بدن مرتبط بود.
راجی میگوید: «هرچه حجم عضلات بیشتر بود، مغز جوانتر به نظر میرسید. و هرچه چربی احشایی بیشتر بود، مغز پیرتر دیده میشد.» به گفته او، پیرترین مغزها در میان افرادی مشاهده شد که هم توده عضلانی کمی داشتند و هم سطح بالایی از چربی احشایی در بدنشان وجود داشت.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر 