در دنیای معماری مدرن، ادغام طبیعت و بتن اغلب در حد چند گلدان یا یک دیوار سبز باقی می ماند. اما خانه هولوسین (Holocene House)، اثر تحسین برانگیز گروه سی پلاس سی آرکیتکتس پلاس بیلدرز (CplusC Architects + Builders) در استرالیا، تمام معادلات را به هم زده است. این خانه نه تنها کربن مثبت (Carbon Positive) است، بلکه مفاهیم سنتی «استخر» و «حیاط» را بازتعریف کرده است.

آب؛ ستون فقرات و راهروی اصلی خانه
در این خانه، استخر در کنار ساختمان نیست؛ بلکه قلب تپنده آن است. یک آبراه 12 متری با کاشی های تیره، شبیه به بستر یک نهر طبیعی، دقیقا از میان فضای نشیمن می گذرد.
سیستم تصفیه طبیعی: خبری از کلر نیست! آب از میان تالاب های نیزار، حوضچه های صیقلی، زغال چوب و سنگ ریزه عبور کرده و به صورت بیولوژیک تصفیه می شود.
کنترل اقلیم: این جریان آب نه تنها یک مسیر حرکتی (راهرو) است، بلکه وظیفه خنک سازی طبیعی فضا را نیز بر عهده دارد.

سایبان معلق؛ تلاقی فناوری و ارگانیک
بالای این آبراه مرکزی، ساختاری پیچیده و خیره کننده قرار دارد که گویی چندین بعد از باغ در هم تنیده شده اند:
سازه ترکیبی: تلاقی تیرهای چوبی با فولاد ساختاری، شبکه ای را ایجاد کرده که گلدان های بتنی در ارتفاعات مختلف در آن معلق هستند.
پنل های یشمی: استفاده از پنل های نیمه شفاف فایبرگلاس به رنگ یشمی، نوری لایه لایه و پراکنده ایجاد می کند که در طول روز تغییر شخصیت می دهد و دمای محیط را چندین درجه کاهش می دهد.

اولین خانه کربن مثبت استرالیا
خانه هولوسین صرفا یک شاهکار بصری نیست، بلکه یک نیروگاه کوچک است. طبق استانداردهای Active House Alliance، این بنا بیش از مصرف سالانه خود، انرژی تولید می کند.
تولید انرژی و بازیافت: پنل های خورشیدی وظیفه تامین برق را دارند و سیستم های آب خاکستری (Greywater) باغ مولد خانه (شامل درختان میوه، سبزیجات و حتی محل نگهداری مرغ ها) را آبیاری می کنند.
مصالح پایدار: نمای ساختمان از چوب «اسپاتد گام» (اکالیپتوس لکه دار) با فناوری ژاپنی شوسوگی بان (چوب سوخته) ساخته شده که افزون بر مقاومت بالا، زیبایی زغالی رنگ منحصر به فردی دارد.

طراحی داخلی؛ جایی که جزئیات حرف اول را می زنند
یک جزیره آشپزخانه یکپارچه از چوب سخت بازیافتی به طول 9.2 متر، محور اصلی تعاملات اجتماعی در خانه است.
کابینت ها از پیپراک (Paperock) ساخته شده اند؛ ترکیبی از کاغذ بازیافتی و رزین که با سوراخ های ظریف، بافت و سایه های خاصی ایجاد می کند.

پیوند با حیات وحش بومی
منظره پردازی این پروژه توسط دانکن گیبز، معمار منظره، انجام شده است. هدف تنها زیبایی نبوده، بلکه ایجاد زیست گاهی برای حیوانات بومی (مانند باندیکوت ها) و تولید غذا برای ساکنان است. این یک «باغ کارآمد» است که بر اساس اکولوژی (بوم شناسی) محلی طراحی شده، نه گیاهان وارداتی و عجیب و غریب که نیاز به نگهداری مداوم دارند.







منبع: عصر ایران