عالم جلیل آقا سید حسن کاظمینی جبل عاملی فرمود:
آن دورانی که در سامرا مشغول تحصیل بودم یک وقت حاج ملاعلی پسر حاج میرزا خلیل قدس سره به سامرا آمد از او خواهش کردم که در حجره ی من توقف کند. ایشان قبول کرد اما من تقاضا کردم وقتی برای تهجد و نماز شب بیدار می شود به من کاری نداشته باشد و بیدار می کند. حاجی مرحوم همان اول شب خوابید و من مشغول درس و مطالعه بودم اما وقتی خوابیدن مرا بیدار نمود و به خواندن نماز شب امر فرمود. هرچه عذر آوردم نپذیرفت بلند شدم و نماز شب خواندم بعد از نماز این بار گفت به دنبالش بروم. و به سمت صحن مطهر رفت. من هم ناگزیر پشت سرش می رفتم از آنجا به سرداب مقدس رفت و من دنبالش بودم. در وسط پله های سرداب مطهر ناگاه نوری به اندازه یک تنور جلو خودم دیدم.
حاجی مرحوم به عربی فرمود: اِتشوف؛ یعنی نور را می بینی؟
فهمیدم که آن نور نور امام عصر و ناموس دهر حضرت صاحب الامر علیه السلام بود. (1)
پی نوشت :
1. کمال الدین، ج 2، ص 162، س 36 و عبقری الحسان، ج 1، ص 451.
منبع مقاله :
یوسفی، محمد، (1390)، ملاقات با امام زمان علیه السلام در کربلا، قم، خورشید هدایت، چاپ دوم