فیلها در طول زندگی خود تنها 6 سری دندان آسیاب دارند که مانند یک نوار نقاله عمل میکنند. برخلاف تصور، شکارچیان یا بیماریها همیشه عامل مرگ فیلها نیستند؛ بلکه با ساییده شدن و افتادن آخرین دندانهای سری ششم، فیل توانایی جویدن غذا را از دست داده و حتی با وجود تنی سالم، بر اثر گرسنگی و سوءتغذیه جان خود را از دست میدهد.
برخلاف انسانها که دندانهای شیری و دائمی دارند، یا کوسهها که بینهایت دندان تولید میکنند، فیلها سیستم دندانی منحصربهفردی دارند. دندانهای آنها به صورت عمودی رشد نمیکند، بلکه مثل یک «نوار نقاله» از انتهای فک به سمت جلو حرکت میکند.
یک فیل در طول عمر طولانی خود (که گاهی به 70 سال میرسد)، معمولاً 6 بار دندانهایش جایگزین میشوند. هر دندان جدید، دندان فرسوده قبلی را به جلو هل داده و بیرون میاندازد. فیلها گیاهخوارند و برای آسیاب کردن حجم عظیمی از شاخ و برگ و ریشههای سفت، به این دندانهای آسیاب بزرگ نیاز حیاتی دارند.
مشکل زمانی آغاز میشود که ششمین و آخرین سری دندانها ظاهر شده و در نهایت ساییده میشوند. پس از این مرحله، طبیعت جایگزینی برای آنها ندارد. فیل پیری که آخرین دندانهایش را از دست داده، دیگر نمیتواند غذای مورد نیازش را بجود.
این حیوانات عظیمالجثه اغلب به مناطق باتلاقی پناه میبرند تا گیاهان نرمتر را پیدا کنند، اما در نهایت به دلیل ناتوانی در هضم غذا، دچار ضعف شدید شده و بر اثر گرسنگی (Starvation) میمیرند. این پدیده، عامل اصلی مرگ طبیعی فیلها در حیات وحش است.
منبع: عصر ایران
