در جانورانی که دارای دو باله هستند، مانند نهنگها، باله تنها به اندامهای جلویی اشاره دارد. در جانورانی که دارای چهار باله هستند، مانند لاک فکها و لاکپشتهای دریایی، میتوان بالههای جلویی و عقبی، یا بالههای سینهای و بالههای لگنی را تشخیص داد.
جانورانی که باله دارند عبارتند از: پنگوئن (که به باله آنها بال نیز میگویند)، آببازسانان (مانند دلفین و نهنگ)، فک (مانند شیر دریایی، فوکهای بیگوش و گوشدار)، گاودریاییها (مانند گاو دریایی و دوگونگ )، و خزندگان دریایی مانند لاکپشتهای دریایی و نزدیکسوسمارسانان، موساسورها، اماهیخزندهها و متریورینکیدها که اکنون منقرض شدهاند.
برخی از بالهها هیدروفویلهای بسیار کارآمدی هستند، مشابه بالها (ایرفویل)، که برای حرکت و مانور در آب با سرعت و مانور زیاد استفاده میشوند. ضمائم شنا با بند انگشت هنوز آشکار است، مانند انگشتان جلویی پردهدار در لاکپشتهای دوزیست و نوکاردکی، بهجای باله، پارو بهشمار میروند.
منبع: عصر ایران
