ماهان شبکه ایرانیان

در گفت‌وگویی با کارگردان «آوانتاژ» مطرح شد:

چرا مردم نسبت به اینگونه آثار موضع دارند؟

کارگردان و نویسنده نمایش «آوانتاژ» درباره این نمایش که بر اساس وقایع چهارم آذر سال ۶۵ در اندیمشک نوشته شده است، بیان کرد: متاسفانه به دلیل آنکه برخی از سازمان‌ها یا ارگان‌ها از کارهای جنگی و دفاع مقدسی با سطح پایین حمایت کردند، مردم نسبت به اینگونه از آثار موضع گرفتند،‌به همین دلیل اثبات کردن خودمان به مردم کار بسیار سختی شده است.

چرا مردم نسبت به اینگونه آثار موضع دارند؟

کامران شهلایی کارگردان تئاتر «آوانتاژ» در گفت‌وگویی با ایسنا درباره نمایش خود توضیح داد: این اثر در دسته‌ی نمایشنامه‌های دفاع مقدسی به حساب می‌آید و زیر متن آن راجع به جنگ است. این در حالی است که من بارها بازخوان و بازبین این سبک نمایش‌ها بودم و شاید تاکنون نزدیک به 400 نمایشنامه خوانده‌ام ولی به ندرت با اثری مواجه شدم که برای مخاطب جذاب باشد.  

او ادامه داد: جنگ در ایران هشت سال به طول انجامید و میلیون‌ها خانواده درگیر این مسئله شدند. در این راه یا کسی را از دست دادند و یا خودشان جانباز شدند و آثار آن هنوز که هنوزه ادامه دارد. در واقع هشت سال از تاریخ معاصر کشور ما درگیر این مسئله بوده و نمی‌توان نسبت به آن بی‌تفاوت بود، با این حال متاسفانه به دلیل آنکه برخی از سازمان‌ها یا ارگان‌ها از کارهایی با سطح پایین حمایت کردند، مردم نسبت به اینگونه از آثار موضع گرفتند،‌ بنابراین اثبات کردن خودمان به مردم کار بسیار سختی است. با این حال تاریخ نمایش ما نشان داده‌ است که اگر اثری با کیفیت باشد مردم از آن استقبال می‌کنند.

این کارگردان درباره ایده اولیه این نمایش بیان کرد: من خودم بچه کرمانشاه هستم و تا چهارم دبستان زندگی‌مان با جنگ و بمباران همراه بود، بنابراین تجربه مشابهی از این شرایط داشتم و کودکی‌ام با جنگ عجین شده بود و خیلی از آن ترسیده بودم. به جرات می‌توانم بگویم که بعد از اتمام جنگ همه ما دچار مشکلات روحی و روانی شدیم و نمود جنگ را در خانواده‌ام به وضوح دیدم. در این میان وقتی می‌خواستم نمایشنامه‌ای درباره‌ی جنگ بنویسم متوجه شدم که درباره بمباران‌های شهری کمتر کاری انجام شده است.

وی ادامه داد: نکته دیگری که دلم می‌خواست در این نمایشنامه وارد شود، داستان دختری بود که دیگر نمی‌توانست عاشق شود و روزی فهمید کسی که قرار بود عاشقش شود در جنگ کشته شده است و این یک اتفاق دردناک بود، چون آدم‌هایی رفتند آینده زندگی یک نفر بودند. بنابراین سعی کردم در این کار یک نگاه چند بُعدی داشته باشم و فقط راجع به جنگ، فوتبال یا عشق، نگاهم نباشد.

شهلایی در پاسخ به اینکه آیا برای تولید این نمایش توانسته از جایی کمک بگیرد، گفت: برای تولید این اثر فقط مرکز هنرهای نمایشی همان حمایت‌های معمولی و هرساله خودش را از ما داشت و متاسفانه هیچ نهاد دیگری از ما حمایت نکرد و به هر جایی گفتیم پاسخ دادند که بودجه نداریم. این در حالی است که نمی‌توان بر روی گیشه این نمایش نیز حساب باز کرد. با این حال ما دکور ساده‌ای هم داریم و قابل جابه‌جایی است و این امکان وجود دارد که در جاهایی دیگر هم اجرا داشته باشیم.

این کارگردان درباره انتخاب مکان اجرای این نمایش نیز اظهارکرد: اجرا در تالار حافظ به ما پیشنهاد شد و چاره‌ای جز انتخاب آن نداشتیم زیرا سال گذشته در تئاتر شهر اجرا داشتیم و با توجه به قانون تئاتر شهر، هر دو سال یک بار می‌توان در آن نمایشی اجرا کرد و چون من سال گذشته نمایشم در تئاتر شهر روی صحنه رفته بود، این امکان هم برایم وجود نداشت. برای تماشاخانه ایرانشهر نیز اقدام کردیم که در آن زمان پُر بود و در نهایت توان مالی اجاره تماشاخانه‌های خصوصی را برای این پروژه نداشتیم. با همین هزینه‌های حداقلی و بدون دستمزد عوامل و بازیگران بیش از 20 میلیون تومان هزینه تولید این نمایش شد.

او درباره استفاده از المان‌های تصویری در این نمایش از جمله قسمت‌هایی از «علی کوچولو» یا «عمر مختار» که در دهه 60 از تلویزیون پخش می‌شد، گفت: من وقتی یک نمایشنامه می‌نویسم درواقع درحال نگارش خودم هستم. من احساس می‌کنم که اگر جای تک تک این آدمها بودم زندگی‌ام چگونه می‌شد. اینها علایق خودم هستم و با آنها همزاد پنداری می‌کردم در آن مقطع و تمام زندگی ما با جنگ عجین شده بود.

کامران شهلایی در پایان بیان کرد: در این ایام مهمانان زیادی را هم داشتیم که به دیدن این نمایش آمدند از وزیر ارشاد تا دیگر هنرمندان تئاتری که برخی را خودمان دعوت کردیم و برخی دیگر نیز خودشان برای تماشای نمایش آمدند. ما برای دانشجویان نیز تخفیف ویژه‌ای در نظر گرفتیم و هر روز می‌توانند بلیت این نمایش را به صورت نیم‌بها تهیه کنند تا در این اوضاع اقتصادی هم کمکی به آنها کرده باشیم و هم به خودمان.

به گزارش ایسنا نمایش «آوانتاژ» هرشب ساعت 18:30 در تالار «حافظ» روی صحنه می‌رود.

از عوامل این تئاتر می‌توان به نویسنده: کامران شهلایی، کارگردان: کامران شهلایی، محمد لارتی، بازیگران: الهام نامی، امین وحیدی پور، رضا بهرامی، ابوذر ساعدی، شادی صیادی، ترانه کوهستانی، احمد جعفری، آرزو کریمی زند، ایلیا بکریان، دستیار کارگردان: جلال حسنوند، دستیار دوم کارگردان: غزل معصوم شاهی، زهرا کریمی، طراح لباس: آتوسا قاضی، آهنگساز: احمد جعفری، منشی صحنه: مونا افکار ، مدیا و تیزر: رامین نجفی، مدیر تبلیغات: عرفان پور محمدی، عکاس: تبسم ارگی، مدیر صحنه: سعید جعفری، مهندسی صدا: وصال جواهری، طراح گریم: رویا یوسفی، روابط عمومی و امور رسانه: زهرا شایانفر، طراح پوستر: رامین رستمی اشاره کرد.

قیمت بک لینک و رپورتاژ
نظرات خوانندگان نظر شما در مورد این مطلب؟
اولین فردی باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید
ارسال نظر
پیشخوان
تبلیغات متنی