به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مرحوم آیت الله حاج آقا نصرالله شاه آبادی در کتاب حدیث نصر به بیان خاطره ای از پدر بزرگوارشان پرداخته اند.
بنابر گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، متن این خاطره بدین شرح است:
مرحوم والد (آیت الله محمدعلی شاه آبادی - استاد اخلاق امام ره) ارادت خاصی به حضرت زهرا سلام الله علیها داشتند تا حدّی که بردن نام حضرت زهرا (س) با جاری شدن اشک ایشان مساوی بود.
در مقام استخاره، تنها عبارتی که به زبان میآوردند این بود: «الهی به عصمتِ زهرا، به نورِ زهرا، به شرفِ زهرا، به حیثیتِ زهرا » و آن وقت اشک از چشمانشان جاری میشد و سپس استخاره میکردند.
به عقیده ایشان سلوک الی الله، بدون ارتباط و توسل به حضرت زهرا (س) ممکن نیست، لذا میفرمودند: همان طور که ائمه علیهم السلام در مقاماتِ عالیه نیازمند توسّل به مادرشان هستند، ما نیز در مقام سیر الی الله، نیازمند توسل به حضرت زهرا (س) هستیم.